tren

13 Haziran 2014

İki Güzel İnsan, İki Güzel Olay

Ali Ulvi Apaydın – Hasan Fehmi Hızal

Eşim Atila Özer 1983 yılında Türkiye Üniversitelerinde bir ilk olan Anadolu Üniversitesi Karikatür Kulübü’nü kurmuştu. 1987 yılında da ileride müzeyi oluşturacak arşiv çalışmalarına başlamıştı.

Bu düşünce ve çalışmalar dönemin rektörü Prof. Dr. Engin Ataç’ın destekleri ile  gerçekleşti ve 17 Aralık 2004 tarihinde Anadolu Üniversitesi Eğitim Karikatürleri Müzesi açıldı. Atila karikatür sanatına emeği geçen sanatçıları müzede sergi açmaya davet ediyordu. Açılışlarda müzeye hep aynı isimle güzel çiçekler geliyordu. “Ali Ulvi Apaydın” .

Biz bu ismi tanımıyorduk. Sanatçılar da tanımıyordu. Atila merak edip araştırdı. Sakin, sessiz, yaşlı, insanları incitmekten kaçınan, kibar beyle tanıştık. “Sizi yaptıklarınızdan  dolayı  takdir ediyor, seviyorum. Bu nedenle sergilere geliyor, çiçek gönderiyorum” diyordu. Bu ne büyük bir incelikti. Şaşırdık, sevindik, teşekkür ettik.

Atila müzeyi kurarken karikatürcü dostlarımıza çağrıda bulunmuş, onlar da eserlerini , kitaplarını karşılıksız olarak müzeye bağışlamışlardı. Bu Atila için büyük bir sevgi ve güven olayı idi.

Bu bağışlanan çok değerli eserlerin kırıştırılmasına, yere düşürülmesine, gerekli özenin gösterilmemesine Atila çok üzülüyor, bunu kabul edemiyordu. Bağışlanan yüzlerce  eseri  ve kitapları bir yıl mesai saatleri dışında Atila ile birlikte arşivledik. Benim gönüllü olarak yardım etmemden dolayı azarlandık. Çok kırıldık. Sustuk, sabrettik. Fazla ve gönüllü çalışmanın suç olduğunu anladık, çok üzüldük.

Bu çalışmalar sırasında Ali Ulvi Bey her sergiye geliyor, çiçek gönderiyordu. Sonra bir sergi açılışına gelmedi, çiçeği de yoktu. Çok merak ettik, acaba hasta mıydı?

Atila soruşturdu, kendisini buldu. O güzel insan üzgün ve kırgındı. Ali Ulvi Bey:  “Atila, ben artık sergilere gelmeyeyim. Bana onlardan bir çıkarın olmasa  çiçek göndermezsin “ diyorlar, diye üzüntüsünü dile getirdi.

Atila: “ Ali Ulvi Bey, ben sizi üzenler adına özür diliyorum. Çiçek göndermeyin ama lütfen sergilerimize gelin. Sizi yanımızda görmek bizi mutlu ediyor, bize destek veriyor” dedi.

O büyük insan Atila’yı kırmadı. Atila’nın ölümüne kadar her sergiye geldi, çiçek gönderdi. Bir çayımızı içmedi, bizden hiçbir şey istemedi. Atila’nın ölümünden sonra da dostluğumuz devam etti.

Geçenlerde Ali Ulvi Bey’i kaybettik. Çok değerli bir dostu, ağabeyi yitirdiğimiz  için çok üzgünüm. O’nu asla unutmayacağım, hep saygıyla anacağım. Kendisine Allah’tan rahmet, değerli ailesine baş sağlığı diliyorum. O sadece bizleri takdir etmiş ve sevmişti. Bu karşılıksız yapılan bir güzellikti. Gönüllü olarak fazla çalışmak ve azarlanmak ise çirkinlikti. İşte böyle güzellikler, sevgiler sayesinde karikatür sevgimizi hep öne tuttuk.

Sağ o Ali Ulvi Bey, sağ ol.

DİĞER GÜZEL İNSAN – GÜZEL OLAY

Heykeltraş Hasan Fehmi Hızal

Eşim Atial Özer’in sağlığında çok sanatçı, karikatürcü dostumuz oldu. Bu güzel insanları tanımak, onlarla haberleşmek, görüşmek bizi hep sevindirdi, mutlu etti. Atila yaptıkları ile övünmez, kendinden bahsetmez; başarılarını , ödüllerini söylemez, hep geride dururdu. Sakin , çok sabırlı bir insandı. Çalışır, … çalışırdı.

Kendinden istenen birçok karikatürü, afişi, broşürü, kitap kapağını hep işi gereği, arkadaş – dost ilişkisi içinde karşılıksız yapmıştı.

Bu çalışmalarla seneler geçti. Atila’nın ölümünden  sonra Trabzon’dan heykeltraş  Hasan Fehmi Hızal beni aradı, Atila’nın fotoğraflarını istedi. Kendisini Atila’nın sağlığında tanımamıştık, karşılaşmamıştık. Şaşırmadım desem yalan olur. Sonra Eskişehir’de bir sergi açılışında Hasan Fehmi Hızal yaptığı  Atila’nın büstünü bana hediye etti. Ne güzel bir olay, ne büyük bir incelik.

Atila’yı hiç tanımayan ama takdir eden, seven  bir sanatçının  karşılıksız yaptığı  çok güzel, çok değerli, paha biçilmez bir eser.

Ellerine sağlık sevgili Hasan Fehmi Hızal !. Karşılıksız yaptığın bu güzel ser için, zahmetlerin için, dostluğun için sana çok çok teşekkür ediyorum. Seni  bu güzel eserinle hep saygıyla anacağım.

Ve sevgili Trabzonlu dostlarımız: Karikatürcü Hikmet Aksoy Ağabey’e, karikatürcü Adnan Taş’a, gazeteci İsmail Fandaklı ve eşi Meryem’e bana gösterdikleri ilgi ve dostluktan dolayı çok teşekkür ediyorum.

Vicdan Bulunmaz Özer


YASAL UYARI: Bu sitede yer alan tüm içerik, Prof.Atila Özer Müze Evi'ne aittir. Prof.Atila Özer Müze Evi'nin yazılı izni olmadan, bu içeriğin kopyalanması, imzalı veya imzasız kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.